Eivind Myklebust

Salman Rushdie fekk i dag sitt tjuande valentinskort frå Iran. Kortet informerer han om at landet framleis har planar om å ta livet av han. Rushdie tek det heile med ro: “Det har nådd et punkt hvor det er et stykke retorikk snarere enn en reell trussel”(Morgenbladet 13. Februar).

Eg syng (eller rappar) med Side Brok: Ej e en glad laks, som Salman Rushdie.

Den årlige rundturen til Ulsteinvik, Fosnavåg og Runde gjekk av stabelen her ein dag. Neida, turen kan nok ikkje kallast årlig før han eventuelt skjer neste år. Det er berre fint å skrive at ting går av stabelen, og for at dei skal gå av stabelen må dei vel helst skje årlig, eller i allefall med jamne mellomrom. Om nokon lurer på kva ein stabel eigentleg er, og kvar uttrykket “å gå av stabelen” kjem frå:

stabel -en, -bler (opph sm o s norr stǫpull ‘tårn’, bet. 1 og 2 fra lty stapel) 1 lagvis ordnet haug en s- med planker, aviser 2 underlag som et fartøy hviler på mens det bygges gå, løpe av s-en bli sjøsatt; også: finne sted 3 tapp i hengsel

Motivasjonen for turen var Lars Arve si manglande røynsle med verdas djupaste tunnel. Nei, ikkje Seikantunnelen i Japan, som var lengst fram til 23. Februar 2008,  men…. hald deg fast…. Eiksundtunnelen! Eit totalt feilaktig bilete av Runde som ein plass utan snø og med ein heil gjeng artige fuglar flaksande rundt omkring (slik det sikkert er om sumaren) var også motiverande. Kven skulle tru at det er vinter på Runde, berre fordi det er vinter i Ørsta?

Første stopp. Mangel på Kari, men heldigvis ikkje på kaffi.

Om berre årstida hadde hatt ei mindre fientleg innstilling…

Lyset i enden av tunnelen. Desse vegarbeidarane, altså. Byggjer veg med så stor iver og konsentrasjon at dei ikkje ser opp ein gong. Så står dei der då, med enorme steinar framfor seg, og utan anna råd enn å byggje seg i gjennom dei òg.

Mest truleg den flottaste plass på jord.

Verkeleg usakleg av oss. Vi ber alle som kjenner seg råka om orsak.

God sjokolade og god kaffi på Madelynn i Fosnavåg.

Forferdeleg uhell i uveiret.

Den einaste rundefuglen vi såg var ein bleik kopi.

Lars Arve går i eit med landskapet.

Førebuing til appelsinsjonglering på det ytste neset.

Soundtrack:

Neil Young – Prarie Wind

Van Morrison – Tupelo Honey

Shit City – God Bless Our Home

Sondre Bratland – Det Er Den Draumen

samt denne karen: